Erdem Kışına

 

ERDEM KIŞINA

Güz örtüyor bütün yolları, acımasız

Yoldaşlar yorgun, yelin kucağında, yolsuz

Belli, patlayacak fırtına, eli kulağında, yönsüz

Vazgeçtiklerimizle hazır mıyız erdem kışına?

ŞERİF ERGİNBAY

Murtiçi

Anadolu'nun birçok köyleri gibi bir köy. Selam olsun dağına taşına, kurduna kuşuna..!
"Nedir ki bir köy? Ötekilere benzer bir köy? Kim bilir, belki de o bunu yanıtlamıştır son anında!" Rene Char

#Murtici #Taslica #Cukurkoy #Pinarbasi #Guzelsu #Gonnet #Hocakoy #Kepez #Fersin #Guclukoy #Manavul #Sivriasar #Golbasi #Devrent #Gokcebel #Aladag #Degirmenci #Ferfil #Zeytintas #Masirlik #Gerekmez #Garayit #Gayal #Tuzakli #Alatepe #Akseki #Antalya #Erginbay #SerifErginbay > #MehmetBozkurt 1957 #BazokaMemet #Manavgat 

Çerçi

ÇERÇİ

Sanki başka bir dünyadan gelirdi; -çocukluğumuzda

incik boncuk, tarak ayna; ışıldardı yayla tozunda.

Özlüyor insan eski günleri; epey büyüdük gerçi

sen gene de, geç obamızın önünden bir daha çerçi.

ŞERİF ERGİNBAY

#Garayit (Kara Hayıt), #Gayal (Kaya Ağılı), #Murtici #Taslica Köyü, #Guzelsu #Akseki #Antalya #turkishpoetry #poem #poets #poetry #turkishpoem #poetrypictures #poetrycommunity #poetryphotography  #siirsokakta #siir #sanat #edebiyat #instapoem #instapoet #poemoftheday #Erginbay #SerifErginbay > #MehmetBozkurt 1957 #BazokaMemet #Manavgat 

Ayva Çiçekleri

AYVA ÇİÇEKLERİ

Saban toprakta; manzaraya fırça
Yazıda bahar, kimi sağ kimi ölü
Kuşlar toplamakta böcekleri.
Söyle ey alakarga, bu nasıl dünya
Bir yanda mayın tarlası, kan gölü
Bir yanda açar ayva çiçekleri.


ŞERİF ERGİNBAY

Aşk ve Öfke'den..

HAKAN, BURHAN, EŞARİ

Hakan Yurdakuler, Burhan Barın, Eşari Oran

HAKAN, BURHAN, EŞARİ

Vurulduğunuz o günlerden beri
toprağa verdik bir bir, yüzlerce
zamansız ölen genç bedenleri;
hayatın sizden esirgediğini
şimdi ölüm anlatır belki:
Hakan, Burhan, Eşari..

Birer çiçektir adınız bundan böyle
her dile geldiğinde dünün belleği
açar birden en uzak yıldızlarda bile
rengarenk düşleriyle gençlik günleri:
Hakan, Burhan, Eşari..

ŞERİF ERGİNBAY

Kızıldere

KIZILDERE

Kızıldere; yamaçlara ağan düş bulutu
ve aç bekleyişi düzenbaz ağızların.
Hakikatin taçlanma isteği;
on'larca yüreğin çılgın atılımı kendi duvarlarından.
Son kez soğusun ve gömülsün toprağa diye
ateş alan yiğitliği namluların.
Kızıldere; yarının içinde kanayan dün;
destan, günün kalbine düşen on'lardan.


ŞERİF ERGİNBAY

Dallarımda Kar

Dallarımda Kar, Şerif Erginbay

Dallarımda Kar

Gün benim neyimdi, bilemeden geçti yıllar.

Nice bulutlar süzülüp geçti yanağımdan,

köklerimi yanıltmadı toprak;

ah olmasaydı kabuğumdaki bu tanıklıklar.

Gün benim neyimdi, şimdi dallarımda kar;

içimde sakin bir hasret var.

Yolda olduğumu bilirdim, yol benim ikizimdi;

tohum ışırdı yapraklarımın arasından, yol bunu bilirdi.

Kar gizlerimizi vururdu yüzümüze:

aşk aydınlığındaydık o zamanlar.

Dağa boy verdim, açtım kendimi;

yan yana oluşumuza sevindim.

Dilini anladım, dilimle çözüldüm;

mevsimlerin neremizden geçtiğini gördüm.

Sularını dolaştır aynalı patikamdan,

işte terimi sildim.

Hiç anlamasam da olur; gün benim neyimdi,

şimdi dallarımda kar;

içimde sakin bir hasret var.

O kadar..!

Şerif Erginbay

Zeki Erginbay

Zeki Erginbay

Ad bir çiçektir, derdi köyün bilge kadını:

Yaşlı, okumasız yazmasız, dağların ırmakların belleği!

İlk gençliğim yolunu ararken

portakal bahçelerinde içilen şaraplarda,

meydanlarda omuz omuza,

örgüt evlerinde okunan kitaplarda,

sabahsız sigaralarda çaylarda;

senin işkence izleri ve

kurşun yarasıyla örselenmiş cansız bedenin

2 Şubat 1977’de-

bir çığ gibi düştü üstümüze Zeki Erginbay!

Bir çiçek adın dünyanın yaşında.

Her eksik yaşam alınmamış bir intikamdır hayattan;

ölümün borcunu üstüme aldım, adını adıma.

Alındım üstüme üstüme dünyanın karanlığını,

hoyratlığını gecelerin

ve güneşli günler umuduyla yeşerdim.

Yeniden öğrendim:

Ad bir çiçektir kalbin üstüne.

Şerif Erginbay