Köpük

Köpük

Kayalarda ışıyan gülümseme yayılır; uçtan uca yayılır kıyıda,

çakıllara, kumlara yürür, görülmemiş bir şenliği başlatır göğün altında.

Dalganın yavaş atıyla gelip ayak uçlarımızda dururlar.

Binlerce göz: bir anlığına bakar yüzümüze:

Bütün kıyı anımsayışların ve unutmaların sarkacı.

Avucumuzda dinlenir ve bir aşka söner.

Nasıl gözüpek atılıp öpmüşse kalbimizden öylece vazgeçer yine,

-bilir bağışlanacağını- döner kışkırtan dalganın koynuna.

Dalga: anayurdu köpüğün..

Binlerce yıldızlı oyun bilir o.

Mavi en hilecisi..

Şerif Erginbay

Uzaklarda Bir Yurtsuz Bulut

Uzaklarda Bir Yurtsuz Bulut

Uzaklarda bir yurtsuz bulut: Kimsenin anımsamadığı, ne zaman kopup

gitmişti Anadolu’dan, eski bir limandan. Kimse anımsamıyor.

Çiçekler topladı dünyanın gizli kıyılarından, tohumlar dağıttı ovalara,

yılları böldü, birkaç ömrü okşadı yankısını beklemeden.

Uzaklarda bir yurtsuz bulut: Yorulmuştu biraz, düşlerini her fırtınada

bulup bulup yitirmekten. Başıboş bir rüzgar tepede unutup gitti onu.

Aykırı dal bütün çiçeklerini onun yalnızlığına açtı; ve varoldular birlikte,

yeryüzünden çekip giderken erdemli bir sığınak bırakmak için arkalarında..!

Şerif Erginbay

Limon Çiçeği

Limon Çiçeği

Yollar ömrün mevsimleridir

Kapıların önünden geçer gider

El sallar evlerin bahçesi.

Düşler kalbin çiçekleridir

Yaprakların çiyini aşk içer.

Gökkuşağı yollarımda şimdi

Hangi patikayı yürüsem,

Kalbim limon çiçeği.

Şerif Erginbay

Antalya’nın Gözleri

Antalya’nın Gözleri

Yorgun, çıkagelmiş göç yollarından

uzatmış Toroslar’a ıslak saçlarını,

turkuaz yatağından görüyor:

sıcak ve terli hâlâ

Keyhüsrev’in, Attalos’un atları

geçiyor kaldırımlarından;

dalgın deniz örtmüş ayaklarını.

Yaseminli akşamlar yıldızlardan,

gece Akdenizli, tepede değirmi bir ay

uzun bir çay olmuş tarih:

akıyor surlarından,

portakal kokusu sokaklardan

Pamfilya, Attalia, Antalya.

Kent görüyor:

bağlandıkça biz,

bağlandıkça böyle hayata;

ağlarda hep deniz,

asıldıkça küreklere; hep Antalya.

Ah bir bilseniz, bu nasıl bir düştür

nasıl bir yürektir ki, kanatır avuçlarını,

bulutta bir adam, elinde mavi bir fırça

turuncuya boyar yağmur kuşlarını:

hep Antalya, hep Antalya…

Kent görüyor,

gözlerinde bilge bir gülümseyiş,

güneşle tarıyor ıslak saçlarını.

Şerif Erginbay

Mavi Yağmurlar

Mavi Yağmurlar

Acının ve sevincin düşürüldüğü tarih

ince dereler; yüreğin kıyısından kıvrılan

bir ömre yağan mavi yağmurlar

yazılar.. yazılar.. yazılar..

Yırtılmış, atılmış, saklanmış

bir rüzgâr gibi yüzümüzü yakan

yazılar.. o mavi yağmurlar.

Tarihin gölgesinde eksilen yüz

gün ortasında fırtına, nedensiz talih

yazılar.. o mavi yağmurlar

göstererek saklarlar.

Şerif Erginbay

Yavaşlık -İlhan Berk’e-

Yavaşlık

-İlhan Berk’e-

Duvara dayalı

Ağustos’un tırmığı.

Rüzgârını unutan yapraklar

sıcak uykusunda

öğle güneşinin.

Kuytuda nem:

tüy telaşından uzaklaşan

buğusu isteğin.

Zaman gölgede eğleşiyor,

tapınmaya eğilen sessizliğin

düş bozumu açık ağızlarında.

Sağır vakti kalenin

-burcunda kuşatılmış-

eksik taşını saklıyor

kayıp saatinin.

Ağustos:

kendini silen yol;

iz bırakmadan

-ıssız, sessiz-

Işık uyukluyor

yazın geniş döşeğinin üstünde.

Her yerde yavaşlık..

tüy hafifliğinde..

Tedirgin uyku:

tel üstünde

el sallayan uzaklık.

Tükenen yol:

y a v a ş l ı k

-erdemi madencinin-

gülün zırhını erittiğinde;

yol, ayakları dönüyor

kendini her geçtiğinde.

18-28 Ağustos 2008

Şerif Erginbay

Sulara Sürülen Düş

Sulara Sürülen Düş

Kuşlar alıp gittiler gölgelerini

Birer ıslık gibi tarlaların üstünden.

Ürün hazırlıyor terli enseyi,

Dolaşarak hızlı suların önünden.

Toprak: düşlere sarılan haklılığın rengi;

Direkler: işaret fişekleri yalnız evlerden.

Şerif Erginbay

Yüzünden Neler Geçer

Yüzünden Neler Geçer

İsteksiz adımlar, hani

Anlarsın ilk adımda sonunu da

Sığ sulara göre değil ayakların;

O zaman yüzünden yollar geçer.

Dalgın bakarsın, incinir mavi

Yosun sarılır kayanın hüznüne,

Geç kalmaz hiç yağmurların;

O zaman yüzünden bulutlar geçer.

Yürek sarılır, parıldar inci,

Kıyıların kum örter düşüne,

Derinlerde kanadı gökkuşağının;

O zaman yüzünden kuşlar geçer.

Bilirsin bir yerlerde beklendiğini,

Umarsızken, gelir sessizce,

Ve ışığı olur süveydanın;

O zaman yüzünden aşklar geçer.

Şerif Erginbay

Mavili

Mavili

Gece tamamlar,

döner kendini

Unutulduğunda anlamını tanımlar

esmer bir anı

Göğün uzak kıyısında düşürür sesini..

Turuncuya gülümser şafağın gül yanı..

Bir bulut sarar,

genişler gün..

Bir bulut mavili..

Şerif Erginbay

Kelebek Uçuşu

Kelebek Uçuşu

İki kanat eğilir önünde eksilen günün

Dünü anımsayarak genişler zaman

Sırdaş bulut örter üstünü gülünün

İki kanat, şimdi uç dallarına konan.

Tendir altında yırtılan ince tülün

Kelebek rüzgârını öper boşluğundan

Bağışlar rengini yaşama denk ölünün

İki kanat, şimdi yalnızlığına uzanan.

Şerif Erginbay

Dokununca

Dokununca

Yolumuzda uzuyor hasır, tırnaklarımızda zaman

Geçiyor şarabın acısından tenimizin sarhoşluğu.

Yolcum camları titretiyor: o acıkmış gülümseme

Dokununca göğümüze doluyor aşkın şiir boşluğu.

Şerif Erginbay

Kıyılarından

Kıyılarından

Güz yelleriyle savrulan külün altından

Çıkagelir yazın örttüğü gidip gelmelerin.

Suyum şarkısını dinler kıyılarından

Yüzümde rengi öptüğün kelimelerin.

İklim, sus payıdır belleğe, acılarından

Dumanım mavi, çeker içine bronz düşlerin.

Şerif Erginbay

İki Oda

İki Oda

Örtüler açıkta bırakır geceyi

İki odaya düşer sırdaş gölgeler.

Bin yıllık uykuya söner lamba

Sıkı avuçlarda çiyi ışıyan geceler.

Bize geç kalır hep uyanışın sıcak ağzı

İki oda –kimsesizliğe dar- içimizde genişler.

Şerif Erginbay

Yan Yana Işıma

Yan Yana Işıma

Ah ne uzun yolculuk?

bu güzel güneşe;

uçkunuz yağmurlarımızda.

Doğdun, doğduk... yeniden:

Masmavi bir gülümserlik olduk bize?

deniz yerle bakır göğün arasında.

Şerif Erginbay

Gülden Damlalar

Gülden Damlalar

l

Dudaklarımızın bağbozumuyla

sarhoş günlerimizin içinden geçtik.

Şarabın ve aşkın anayurdunda

asmalarımızın gül iklimindeydik.

2

Yakındı yüreğin

soyundum,

rüzgâr kaldın,

öptüm soluğunu

ruhun kadar yakın.

3

Kırılınca zırh,

-nasıl da insan-

yağmurda gül

çok uzaklardan...

...nasıl da içiçe.

4

yağmurkuşu olsam

uçsam,

bulutuna girsem,

...gökkuşağına.

5

iki martıyız

aynı denizin kıyılarında

güneşin ve göğün altında

arınıyoruz,

yoruldukça kanatlarımız

aşkın ve şiirin büyük dalgasında.

6

Gün gülüme eğilir...

...ben ona hasretiyle.

7

Ayın altında

ince dereler gibi yol alırım sende;

...kıvrılarak, bükülerek, sokularak.

8

Uzun bir düşe hazırlanıyor orman;

içimde bir gül büyüyor usulca...

9

Sana dönüyorum, durmadan;

...eğilip bir gülü öpmeye, sulamaya.

Şerif Erginbay

Kuşatma

Kuşatma

Yol alır mangam

ıssız vadinde,

kollarında ıslık kuşları.

Titrer güllerin

etinin trampetinde,

titrer içinin yaprakları.

Geçeriz yangın yerinden

ayaklarımız çıplak,

susar yağmur kuşları

o zamandışı açlıkta,

al bulutlarda ayyaş başımız,

ne hüzün ne sevinç

tedirgin bir ayazma

ılık sular gibi kalışımız.

Yol alır mangam

ıssız vadinde,

aşk şarkıları çalar

etinin trampetinde.

Ben turuncuya boyadım

içimdeki karanlığı,

sen kucağımda pembe

uzağımda ayaz kaldın.

Şerif Erginbay